Woensdag 28 mei
De wekker ging om 06:00 ’s ochtends. Koen wist dan ook te meldden dat hij binnen luttele minuten in slaap zou vallen als het kon, maar dat viel mee. De buurman van de familie Merx bracht ons naar het station in Den Bosch. Eenmaal in de trein bleek Jouke de verkeerde kaartjes te hebben gekocht. Voor 09:00 mag je namelijk niet met korting reizen. De conducteur was gelukkig met zijn goede been uit bed gestapt en Jouke mocht in Utrecht een nieuw kaartje kopen. Dus hij sprintend over het station naar de kaartjesautomaat en zo was de treinreis alleen al een heel avontuur. Wij kwamen als eerste aan op Schiphol. De teams van Zwolle volgden even later en Emil kwam als laatste binnen. Maar Andy (mixduo Zwolle) was een aantal wedstrijdpakken vergeten en dus moesten we wachten op zijn reddende engel. Het werd dan ook een close finish met het inchecken maar om 11:00 zaten we in het vliegtuig. De vlucht verliep goed. In een temperatuur van 32 graden hobbelden we in de bus naar het hotel. Onderweg zagen we heel veel bos en bergen, grote luxe huizen maar vooral veel kleine armoedige woningen. De reis duurde ruim drie uur en daar maakten de meegereisde mama’s dankbaar gebruik van door een dutje te doen. Eenmaal in het hotel konden we direct bij het banket aanschuiven. Emil vroeg of we nog wilden trainen, waardoor we ons toetje naar binnen moesten proppen om op tijd te komen. De zaal was erg mooi. Het is een rond gebouw dat voornamelijk fungeert als theater. Je had dan ook het gevoel dat je in een grote bioscoop aan het optreden was.
Wist je dat…Emil zelfs op Schiphol bijna alle Bulgaren schijnt te kennen…
Maik (jurylid) zijn paspoort toevertrouwt aan Jouke omdat hij bang is het kwijt te raken…
Emil dit keer niet werd dwarsgeboomd door files…
Maik vlak voor het opstijgen alle doemscenario’s schetste in een vliegtuig…
Koen nog nooit eerder gevlogen had…
Henk naast de buschauffeur mocht zitten omdat hij nergens anders zijn benen kwijt kon…
Donderdag 29 mei
’s Ochtends stond een training op het programma en die verliep goed. We stonden samen met Duitsland op de vloer en na ons kwam Bulgarije. We hebben nog even naar hen gekeken en ze beschikken over superteams. Vooral het herenvier doet je mond open vallen van verbazing. Na de training volgde de lunch en een excursie naar een open lucht museum. Het bleek een oud houthakkersdropje te zijn naast een rivier. Koen ontdekte een muziekwinkel en regelde spontaan een doedelzakles. Deze doedelzak was gemaakt van een geitenhuid en de Bulgaren maken met dit instrument traditionele muziek. Uiteindelijk kochten Koen zijn ouders de doedelzak en daarna moesten we rennend naar de bus om nog op tijd te komen. Koen en Jouke zijn daarna de stad Gabrovo nog even in geweest op zoek naar souvenirs. ’s Avonds ontdekte Maik een fout in de oefening van Koen en Jouke en dus werd het wedstrijdblad nog snel even aangepast.
Wist je dat…
De acrobaten uit Wales heel goed weten wat snoepen is…
Ze dat ook graag demonstreren in de bus, op excursie, voor, na en tijdens de wedstrijd…
Maar ze wel erg goed zijn op de vloer…
Het snoep dat in het houthakkersdorpje werd verkocht niet te eten was…
Dropstaven eigenlijk bij elkaar gestampte pruimen waren, waar iedereen na een hap al op uitgekeken was…
Emil dag in dag uit oude bekenden tegenkomt…
Vrijdag 30 mei
De eerste wedstrijddag en we wonnen twee bronzen medailles. Vandaag moesten we een balans- en tempo-oefening laten zien en je kon voor beide performances een medaille winnen. We hadden inmiddels al door dat we kansloos waren voor zilver en goud omdat onze Bulgaarse tegenstanders ontzettend goed waren. Niets voor niets eindigden zij bij de laatste Europese kampioenschappen op de zesde plaats. De balansoefening verliep goed, maar niet vlekkeloos. De tempo-oefening daarentegen was heel erg goed. We eindigden op 0,2 punten van de zilveren medaillewinnaars. Dat hadden we absoluut niet verwacht. We kregen ook allemaal negens van de jury (9,3 en 9,4) en dat voelde ontzettend goed. Ook de andere teams presteerden goed. Sanne en Sascha veroverden zelfs twee keer een gouden medaille in een sterk deelnemersveld. Daarna vertrokken we snel naar het hotel om te eten, maar dat hadden alle deelnemers schijnbaar bedacht. Vechten om een plekje dus en het hotelpersoneel bleef maar lopen met schalen eten en kannen drinken. Omdat Emil morgen jarig is, besloten we allemaal een Bulgaars trainingspak te kopen voor ons zelf en ook eentje voor hem. Die vrouw van het winkeltje heeft een jaaromzet gemaakt denken we. ’s Avonds hebben we met iedereen nog even gezellig op het terras gezeten.
Wist je dat…
De broodjes met smotsige smeuïge kaas in Bulgarije ons de neus uithingen…
Koen ’s avonds chagrijnig wordt omdat hij eerder naar bed moet dan Jouke…
Lianne en Veerle standaard te laten komen omdat zij hun make-up en haren moeten doen…
Maik inmiddels de juryvergaderingen in het Bulgaars snapt…
Henk echt alles maar dan ook alles van de wedstrijd en het gebeuren erom heen op film heeft staan…
Het warme water in de douche ’s avonds op was…
Wij vervolgens op een zeer innovatieve wijze hebben gedouched…
Maik voortdurend denkt dat hij iets kwijt is, maar alles in zijn tas blijkt te zitten…
Koen nog niet uit zijn bed gevallen is, ondanks dat hij zich veertig omdraait in zijn slaap…
Jouke niet in slaap kan komen doordat twee Bulgaarse honden een concert hielden…
Alleen de moeder van Sanne hier ook van heeft genoten…
Zaterdag 31 mei
De laatste dag van het toernooi alweer. Je kunt wel merken dat iedereen een beetje moe begint te worden. Voor Sanne en Sascha maakte dat niets uit. Zij wonnen opnieuw de gouden medaille. Ook de andere teams draaiden stabiel en wij lieten ook een goede oefening zien, met hier en daar een paar kleine foutjes. Weer brons. Bij de uitslag van de landenwedstrijd werd Nederland verrassend als winnaar naar voren geroepen. Wij gingen op de tweede plaats staan, omdat we dachten dat Bulgarije had gewonnen. Maar de Bulgaren bleken niet als land mee te doen, maar met de diverse Bulgaarse clubs, en die hadden we verslagen. We kregen een grote beker en daarna was het natuurlijk feest. We hebben in het hotel onze tassen gepakt en vervolgens zijn we aangeschoven bij het banket. Dit was ontzettend gezellig en precies om twaalf uur hebben we onze Bulgaarse trainingspakken aangetrokken en hebben we Emil verrast op zijn verjaardag. Een uur later zaten we in de bus waar vrijwel iedereen in slaap viel. Op het vliegveld moesten we erg lang wachten. Om half tien stonden we weer op Nederlandse bodem. Iedereen keek ons heel raar aan omdat we allemaal in ons Bulgaarse trainingspak liepen. We hebben samen nog even koffie gedronken en daarna ging iedereen zijn eigen weg.
Wist je dat…
Emil de beker van de landenwedstrijd kreeg…
Deze beker vol met champagne werd gegoten op zijn verjaardag…
Emil hier wel raad mee wist…
Maik vlak voor zijn neus een val van Andy heeft gemist…
Hij nog steeds niet snapt hoe dat kan….
Lianne, Veerle en Sanne heel goed kunnen dansen…
Vooral als er Turkse trampolinespringers in de buurt zijn…
Koen een trampolineduel aanging met diverse Bulgaarse bovenpartners…
Lianne ondanks haar knieproblemen heel erg goed heeft gedraaid….
Rick het jurypak van Maik heeft opgevouwen omdat hij dit zelf niet kan…
Alle Nederlanders medailles hebben gewonnen…
Jouke voorover tegen een kastje valt als hij zijn schoenen wil aantrekken…Veerle en Sanne beter zijn in IQ spelletjes dan Jouke ondanks dat ze acht en elf jaar jonger zijn dan hem…
Niet Maik maar Andy en Lianne uiteindelijk echt iets kwijt waren…
Wij de meegereisde ouders heel dankbaar zijn voor al hun goede zorgen en begeleiding…
Wij volgend jaar weer naar Bulgarije gaan…
Alles, Nieuws | 12 Comments »
